Strona główna  |   O Firmie  |   Dr Nona  |   Morze Martwe  |   Terapie  |   Rezultaty  |   Współpraca  |   Kontakt                   
Aktualności  |   Promocje  |   Kup taniej  |   Komponenty  |   Certyfikaty  |   Regulamin  |   Koszyk  |   Zamawiam    
Login:    Hasło:     Rejestracja 
      Jesteś tutaj:  Start
 
  Pomocne produkty
Zdrowe Dzieci
Zdrowie Kobiety
Zdrowie Mężczyzny
Zdrowa Skóra
Zdrowe Serce
Zdrowy Układ Trawienny
Zdrowe Kości i Stawy
  Suplementy diety
Antyoksydanty
Preparaty witaminowe
Preparaty ziołowe
  Kosmetyki
Do pielęgnacji ciała
Do pielęgnacji twarzy
Do pielęgnacji włosów
Do codziennej higieny
  Produkty perfumeryjne
Woda toaletowa
Woda po goleniu
Dezodoranty
  Wszystkie produkty
  Literatura


 Komponenty


Wykaz komponentów zastosowanych w produktach Firmy Dr Nona


Rośliny lecznicze


Aloes prawdziwy (aloe vera L.)

W medycynie ludowej stosuje się świeży i zagęszczony sok. Preparatry z aloesu mają działania żółciopędne i pobudzają pracę jelit, stymulują działanie gruczołów trawiennych, poprawiają trawienie. Sok z aloesu stosowany jest do leczenia chorób skóry i błon śluzowych oraz chorób oczu.
 
Awokado (Persea americana Mill.)

W miąższu owoców znajduje się do 30% cennych olejków, 1,5% białek, sole potasu, wapnia, sodu, magnezu i fosforu. W medycynie oleje awokado, które nie poddają się realcji zmydlania stosuje się w lecznieu sklerodermii, ropnych stanów zapalnych, artrozy, egzemy i choroby Pageta.

Babka zwyczajna (Plantago major L.)

Ekstrakty z liści stosuje się jako środek wykrztuśny, łagodzący kaszel, rozrzedzający wydzielinę w bronchicie, kokluszu, astmie oskrzelowej, gruźlicy, pluciu krwią. Napar z liści lu świeży sok działa oczyszczająco i regenerująco na rany.

Bławatek (Chaber) (Centaurea cyanus L.)

Surowcem leczniczym jest kwiat bławatka. Kwiaty zawierają glikozydy, alkaloidy, kwas askorbinowy, beta-karoten, wiele mikroelemnetów. Stosowany jest w chronicznych chorobach nerek i dróg moczowych, opuchliznach, zapalenieu spojówek i innych chorobach oftalmologicznych, przy zwiększonej wrażliwości oka.

Jagoda czarna (Vaccinium myrtillus L.)

W medycynie ludowej wykorzystuje się jagody i liście, które zawierają garbniki, kwas cytrynowy, jabłkowy, bursztynowy, chininowy, benzoesowy, mlekowy, szczawiowy, witaminy grupy B, bogaty zestaw mikroelementów. Stosowane są jako środek antybiegunkowy w rozstroju żołądkowo-jelitowym, dyspepsji, podagrze, reumatyźmie, anemii. Owoce jagody czarnej poprawiają wzrok.

Brzoskwinia (Persica vulgaris Mill.)

 
Owoce zawierają 15% olejku brzoskwiniowego, składającego się z kwasu oleinowego, palmitynowego i stearynowego, a także glikozydy amigdalin. W medycynie wykorzytrywana jest jako środek moczopędny, w chorobach krwi, chorobach układu trawiennego, paradentozie, W kosmetyce olejek brzoskwiniowy stosuje się jako składnik kremów i maści (np. kamfory). Maseczki z olejkiem brzoskwioniowym nadają skórze aksamitność, świeżość i elastyczność.
 
Cebula (Allium cepa L.)
 
Liście i cebulki zawierają olejek powodujący łzawienie oczu, witaminy, dużo kwasu ascorbinowego, jak również fitonaidy, wpływające hamująco na wzrost mikroorganizmów patogennych. Stosowanie cebuli zalecane przy zaburzeniach trawienia, skłonności do chronicznych zaparć, atonii jelit, jako środek wspomagający gojenie się ran, przy profilaktyce i leczeniu arteriosklerozy i nadciśnienia.
 
Chryzantema jadalna (Chrysanthemum indicum L.)
 
W medycynie i sztuce kulinarnej wykorzystywane są kwiaty, które zawierają olejek eteryczny, aneninę, karoten, ryboflawinę, niacynę, kwas askorbinowy i witaminę E, przy czym zawartość witaminy C i E jest większa niż w czosnku. We3dług opinii lekarzy chińskich, wino z chryzantem przedłuża życie. Chryzantemy stosuje się w bólach głowy, ofta;mologii, stomatologii, bólach uszu, lumbago i reumatyźmie.
 
Cytryna (citrus limon Burm.)
 
Skórka zawiera ok. 0,6 % olejków eterycznych, fyrokumarynę, glikozydy, kwasy organiczne. Miąższ owocu składa się głównie z wody, kwasu cytrynowego, cukrów, kwasu askorbinowego, jak również witamin A, B i P. W medycynie ludowej sok z cytryny jest zalecany w schorzeniach układu żołądkowo-jelitowego, zaburzeniach wymiany mineralnej, kamicy dróg moczowych, reumatyźmie i podagrze. Zewnętrznie stosowana jest w chorobach grzybicznych. W kosmetyce – do usuwania piegów i przebarwień pigmentacyjnych.
 
Eleuterokok kolczasty (żeń-szeń syberyjski) (Eluetherococcus senticosus M.)
 
Występuje na Syberii i Dalekim Wschodzie. W medycynie ludowej wykorzystuje się korzenie i kłącza, w których występuje 6 glikozydów nazwanych eleuterozydami, substancje pektynowe oraz olejki eteryczne. Ekstrakt z korzeni i kłączy stosowany jest jako środek tonizujący. Jest skuteczny w różnych formach nerwic, chorobach układu sercowo-naczyniowego. Zwiększa wydolnośc fizyczną i umysłową, poprawia ostrość widzenia i słuchu.
 
Eukaliptus kulisty (Eucaliptus globulus L.)
 
Liście zawierają powyżej 1% olejków eterycznych oraz garbniki. Liście eukaliptusu i olejek eukaliptusowy zalecane są w chorobach górnych dróg oddechowych, w chorobach ginekologicznych, zapaleniach piersi, oparzeniach, ropowicy, wrzodach i wrzodach troficznych. Ma działanie antyseptyczne, przeciwzapalne. Jest stosowany do płukania, inhalacji i aromatycznych kąpieli.
 
Fenkuł (Koper włoski) (Foeniculum vulgare Mill.)
 
W medycynie wykorzystywane są owoce, które zawierają ok. 6% olejku eterycznego, ok. 20% oleju oraz ok. 22% białka. Koper posiada własności spasmolityczne i przeciwwymiotne, pobudza wydzielanie gruczołów trawiennych, stymuluje funkcje żołądka i jelit, działa wykrztuśnie w chorobach dróg oddechowych oraz stymuluje laktację.

Głóg krwisto-czerwony (Crataegus sanguinea Radl.)
 
W medycynie surowcem leczniczym są kwiaty i owoce. Owoce zawierają cukry (sacharozę), flawonoidy, witaminę P i C oraz mikroelemnty: potas, magnez, wapń, mangan, żelazo. Głóg jest stosowany do leczenia zaburzeń układu krwionośnego i serca, nadciśnienia, stenokardii (dusznica bolena – angina pectoris), arytmii różnego pochodzenia, tachikardii (przyspieszenie bicia serca) i arterioskerozie.
 
Jałowiec (Juniperus virginiana L.)
 
W medycynie wykorzystuje się owoce jałowca (szyszko-jagody), zawierające ok 2 % olejku eterycznego, do 40% cukrów, związki żywicowe, kwasy organiczne. Olejek cedrowy i wyciąg z owoców jałowca posiadają właściwości moczopędne, żółciopędne, pobudzają wydzielanie kwasów trawiennych i perystaltykę jelit. Jest stosowany w chronicznych chorobach dróg oddechowych (w celu rozrzedzenia wydzieliny)
 
Jaśmin wielokwiatowy (Jasminum grandiflorum L.)
 
Kwiaty i liście zawierają olejki eteryczne, kwas salicylowy i mrówkowy. Wewnętrznie stosuje się go w bólach brzucha, dezynterii, zapaleniu i marskości wątroby. Zewnętrznie jest stosowany do nacierań i kąpieli aromatycznych w chorobach skóry, bezsenności i nerwicy.
 
Jojoba (Simmondsia californica L.)
 
W nasionach jojoby znajduje się ok. 55% płynnego wosku roślinnego. Pod względem właściowści chemiczno-fizycznych jest podobny do naturalnego, płynnego tłuszczu wielorybiego. Porównywalnych zamienników wosku jojoby nie odkryto ani wśród substancji pochodzenia roślinnego, ani wśród związków syntetycznych. Jest wykorzystywany w przemyśle perfumeryjnym, w charakterze naturalnego rozpuszczalnika, do ochrony skóry i regeneracji włosów oraz leczenia raka skóry.
 
Kamforowiec (Cinnnamonium camphora L.)
 
Głownym składnikiem olejku eterycznego, uzyskiwanego z rośliny jest kamfora. Stosowana jest do pobudzania funkcji serca w chorobach charakturyzujących się ostrą niewydolnością układu sercowo-naczyniowego i stanach szoku. Zewnętrznie jest stosowana do nacierań w reumatyźmie, chorobach układu mięśniowo-szkieletowego oraz do kąpieli aromaterapeutycznych.
 
Kapusta morska (listownica) (Laminaria japonica Aresch)
 
Właściwości lecznicze zawdzięcza dużej zawartości jodu, oprócz tego zawiera 23 aminokwasy, witaminy B1, B6, B12, C, kwas pantotenowy, cholinę, inozyr, biotynę, kwas foliowy i karoten

Koniczyna łąkowa (Trifolium pratense L.)

W medycynie ludowej wykorzstywane są kwiaty, które zawierają kumarynę, witaminę E, karoten i kwas kularynowy. Stosowana jest w chorobach ginekologicznych, chorobach skóry, do kąpieli aromaterapeutycznych

Kukurydza zwyczajna (Zea mays L.)

W medycynie surowcem leczniczym jest znamię i słupek kukurydzy oraz oleje eteryczne z zalążków nasion kukurydzy. Znamiona kukurydzy mają działanie żołciopędne, moczopędne, zwiększające krzepliwość krwi. Olejki są stosowane w profilaktyce i leczeniu arteriosklerozy, w chorobach związanych z deficytem witaminy E oraz do leczenia chorób skóry.

Lawenda lekarska (Lavandula officinalis L.)

Olejek lawendowy jest stosowany w bólach reumatycznych i nerwobólach jako środek antyseptyczny i pobudzający ukwienie i funkcjonowanie skóry. Wchodzi w skład aerozoli antyseptycznych. Kwiaty lawendy mają działanie uspokajające w maigrenach, neurastenii, pobudzeniu nerwowym i przyspieszonym biciu serca. Wchodzi w skład kąpieli aromaterapeutycznych – jako środek uspokajający.

Lilia biała (Nymphaea alba L.)

W korzeniach i kwiatach znajdują się alkaloidy, sacharoza i krochmal. Ekstrakt wykazuje właściwości antybakteryjne i przeciwgrzybiczne, jest stosowany jako środek hipotensyjny w leczeniu nadciśnienia.

Lucerna (medikago sativa L. Alfalfa)

W medycynie wykorzystuje się korzenie I część nadziemną rośliny. Zawieta tiaminę, ryboflawinę, niacynę i kwas askorbinowy. Korzenie mają działanie przeciwgorączkowe. Części nadziemne mają działanie rozwalniające i moczopędne, stosowane są w chorobach żołądkowo-jelitowych, przy odchudzaniu. Mają działanie stymulujące i tonizujące.

Macierzanka piaskowa (Thymus serpyllum L.s.J: Calamintha incana)

Ziele zawiera ok 1% olejków eterycznych, zaierających fenole, tymol i karwakrol, terpeny, garbniki. Stosowana jest przy przeziębieniach jako środek wykrztuśny, łagodnie przeciwkaszlowy, dezynfekujący i przeciwbakteryjny. W robaczycach (chorobach pasożytniczych) działa paraliżująco na mięśnie pasożytów. Olejek eteryczny uzyskiwany z nasion, stosowany jest zewnętrznie w zapaleniu korzonków nerwowych i nerwów.

Mak dziki (Papaver rhoeas L.)

W medycynie wykorzystywane są kwiaty i owoce (makówki), które zawierają kapsytrynę, cianidynę, sebain, sinakten i papawerynę. Kwiaty stosowane są w leczeniu chorób wątroby, dróg żółciowych, jak również w profilaktyce chorób nowotworowych. Mak dziki nie posiada właściwości narkotycznych. Jest stosowany do rozszerzania naczyń krwionośnych, przy nadciśnieniu, stenokardii i migrenie.

Majeranek dziki (Origanum vulgare L.)

W medycyenie wykorzystuje się nadziemną część (kwiaty i liście), która zawiera garbniki, kwas askorbinowy, flawonoidy, olejki eteryczne i mikroelementy. Ma działanie uspokajające w zaburzeniach funkcji centralnego układu nerwowego, stymuluje działanie gruczołów trawiennych i oskrzeli, wzmacnia perystaltykę jelit i działa moczopędnie. Olejki eteryczne stosowane są jako środek przeciwbólowy w stomatologii.

Marchew siewna (Dancus carota L.)

Nasiona marchwi zawierają olejki eteryczne, tłuszcze i flawonoidy. Ma działanie spazmolityczne, sprzyja usuwaniu kamieni z dróg moczowych, hamuje procesy zapalne dróg moczowych oraz pobudza wydzielanie i wydalanie żółci.

Melisa lekarska (Melisa officinalis L.)

Surowcem leczniczym są olejki eteryczne. Zalecana jest przy zawrotach głowy, bólach żołądka, omdleniach, nadwrażliwości nerwowej, reumatyźmie, bólach w okolicy serca, a także jako środek regulujący cykl menstruacyjny. Używana do kąpieli. Stosowana jako środek poprawiający przemianę materii.

Męczennica cielista (Passiflora inakarnata L.)

W medycynie wykorzystuje się część nadziemną męczennicy, która zawiera alkaloidy, glikozydy, mikroelementy i olejki. Posiada właściwości uspokajające. Właściwości sedatywne wykorzystuje się w leczeniu stanów pobudzenia nerwowego, rozdrażnienia, osłabienia, bezsenności oraz okresie przed menopauzalnym i menopauzalnym.

Mięta pieprzowa (Mentha piperita L.)

W medycynie stosuje się liście, olejki eteryczne i mentol. Liście mięty zawierają olejki etetyczne, karoten, kwasy organiczne oraz biologicznie czynne substancje. Z liści przygotowuje się aromatyczny napar o właściwościach rozszerzających naczynai krwionośne i tonizujących. Mantol jest stosowany jako środek przeciwbólowy przy neuralgiach, mialgiach, artralgiach (bólach nerwów, mięśni, stawów itp.), w charakterze środka przeciwzapalnego, rozszerzającego naczynia krwionośne, przy skórczach naczyń wieńcowych oraz jako środek uspokajający w stnach nerwicowych.

Migdał zwyczajny (Amygdalus communis L.)

W medycynie wykorzystuje się nasiona. Podstawowym składnikiem nasion są tłuszcze (do 69%) i proteiny (do30%). Olejek magdałowy stosowany jest wewnętrznie przy bólach żołądka i jelit, jako łagodny środek przeczyszczający, zewnętrznie – do zmiękczania i oczyszczania skóry twarzy. W farmaceutyce olejek migdałowy jest niezastąpionym środkiem, nie powodującym uczuleń, jako baza płynnych (rzadkich) maści.

Miłorząb japoński (Gingko bilboa L.)

Liście zawierają dużo glikożydów i alkaloidów. Preparaty z miłorzębu są skuteczne w leczeniu krwiaków podskórnych, w zaburzeniach nerwowych, osłabieniu wzroku i zaburzeniach seksualnych.

Nagietek lekarski (Calendula officinalis L.)

Surowcem leczniczym jest kwiat zawierający karotenoidy, flawonoidy, związki żywicowe, glikozydy, kwasy organiczne, a także dużą ilośc witaminy C. Nagietek ma działanie antyseptyczne, przeciwzapalne, gojące rany, uspokajające i obniżające ciśnienie krwi. Wewnętrznie zalecany jest przy chorobach żoładka, jelit, wątroby, dróg żółciowych, układu kostnego i reumatyźmie.

Oliwka europejska (Olea europaea L.)

Ekstrakt z liści oliwki obniża ciśnienie tętnicze, stymuluje wydzielanie moczu, normalizuje perystaltykę jelit, poprawia i pogłebia oddychanie.


 
 
 
 
Twój koszyk »
Stan koszyka: 0 szt.
Wartość: 0 PLN
 

 
dodaj wypisz